لَقَدْ جائَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ(زیارت وارث)

باید بگوییم آنچه گفتنی بوده را حضرت حق در قرآن حکیم بیان نموده است :

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ (59 نسا)

باید بگوییم آنچه گفتنی بوده را حضرت پیامبر به امر خداوند تبارک تعالی در پی ابلاغ از ناحیه جبرائیل در غدیر خم  در وصف امیر المومنین بیان کرده اند

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي‏ وَ رَضيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ ديناً (3 مائده)

آیا شيث  ولىّ خدا  و بهترينِ  بندگانش ، أَلسَّلامُ عَلى شَيْث وَلِىِّ اللهِ وَ خِيَرَتِهِ ، ادريس  كه  براى خدا حجّتِ  او را  بپا داشت أَلسَّلامُ عَلى إِدْريسَ الْقــآئِمِ للهِِ بِحُـجَّتِهِ ، نـوح كه دعـايش قرينِ  اجابـت بود أَلسَّلامُ عَلى نُوح الْمُجابِ في دَعْوَتِهِ ، هـود كه كمـك و يارىِ خـدا مَـدَدِ او بود أَلسَّلامُ عَلى هُود الْمَمْدُودِ مِنَ اللهِ بِمَعُونَتِهِ، صـالح كه  خـداوند  تاج كـرامت بر سـرش نهاد أَلسَّلامُ عَلى صالِـح الَّذي تَـوَّجَهُ اللهُ بِكَرامَتِهِ ،

به ادامه مطلب توجه فرمایید...

و ابی شمس و امی قمر    فانا الکوکب و ابن القمرین
پدر من خورشيد است و مادرم ماه
پس من ستاره‌ای هستم، فرزند دو ستاره نورانی

سلام بر حسین که جانش را تقدیم نمود، سلام بر آن کسيکه در نهان و آشکار خدا را اطاعت نمود، سلام بر آن کسيکه خداوند شفا را درخاکِ قبرِ او قرارداد، سلام بر آن کسيکه (محلِّ) اجابتِ دعا در زیرِ بارگاه اوست، سلام بر آن کسيکه امامان از نسل اویند،سلام بر فرزندِ خاتم پیامبران، سلام بر فرزند سرور جانشینان، سلام برفرزند فاطمه زهرا، سلام برفرزند خدیجه کبرى، سلام برفرزند سدرة المنتهى، سلام برفرزند جنّة المأوى، سلام برفرزند زمزم و صفا، سلام بر آن آغشته بخون، سلام بر آنکه (حُرمَتِ) خیمه گاهش دریده شد،سلام برپنجمینِ اصحابِ کساء،سلام برغریبِ غریبان، سلام برشهیدِ شهیدان، سلام برمقتولِ دشمنان، سلام بر ساکنِ کربلاء، سلام بر آن کسيکه فرشتگانِ آسمان بر اوگریستند، سلام بر آن کسيکه خاندانش پاک و مطهّرند، سلام بر پیشواى دین، سلام بر آن جایگاههاى براهین و حُجَجِ الهى، درود بر آن پیشوایانِ سَروَر، سلام بر آن گریبانهاى چـاک شده، سلام بر آن لبهاى خشکیده، سـلام بر آن جانهاى مُستأصل و ناچار، سـلام بر آن ارواحِ (ازکالبد) خارج شده، سلام بر آن جسـدهاى عـریان و برهـنه، سـلام بر آن بدن هاى لاغر و نحیف، سلام بر آن خونهاى جارى، سلام بر آن اعضاىِ قطعه قطعه شده، سلام بر آن سرهاىِ بالا رفته (برنیزه ها)، سلام برآن بانوانِ بیرون آمده (از خیمه ها)، سلام بر حجّتِ پروردگارِجهانیان...

اگرچه زمانه مرابه تأخير انداخت ومُقدَّرات الهى مرا ازياری شما بازداشت و نبودم تا با آنانكه باشما جنگيدند بجنگم وباكسانيكه با شما اظهار دشمنى كردندخصومت نمايم،حال صبح و شام برشما مويِه ميكنم وبجاى اشك براى شما خون گريه ميكنم، ازروى حسرت و تأسّف وافسوس بر مصيبتهائى كه برشما وارد شد،تاجائيكه ازفرط اندوه مصيبت وغم و غصّه و شدّتِ حزن جان سپارم...(فرازی از زیارت ناحیه مقدسه)

سعد بن عبدالله قمي نقل ميكند كه درخدمت امام عسكري(ع) بودم و فردي از تأويل آيه كهيعص سوال كرد.امام عسكري(ع) فرمودكه ازفرزندم «مهدي» پاسخ رادريافت كنيد. آنگاه امام زمان(عج) فرمودند:

«هذه الحروف من أنباء الغيب، أطلع الله عليها عبده زكرياعليه‌السلام، ثم قصّها على محمد صلى‌الله عليه وآله وذلك أن زكريا سأل ربّه أن يعلّمه أسماء الخمسة، فأهبط عليه جبرئيل فعلّمه إياها، فكان زكريا إذا ذكرمحمداً وعلياً وفاطمة والحسن سُرِّي عنه همّه وانجلى كربّه وإذا ذكر الحسين خنقته العبرة ووقعت عليه البهرة! فقال ذات يوم:يا إلهي! ما بالي إذا ذكرت أربعا منهم تسليّت بأسمائهم من همومي وإذا ذكرت الحسين تدمع عيني وتثور زفرتي؟! فأنبأه الله تعالى عن قصته، وقال:(كهيعص) فالكاف اسم كربلاء والهاء هلاك العترة، والياء يزيد وهوظالم الحسين عليه‌السلام والعين عطشه والصاد صبره.»

ماجرا از اين قرار است كه حضرت زكريا از پروردگارش درخواست كرد كه «اسماء خمسه طيبه‏» را به وي بياموزد. خداوند متعال، جبرئيل امين را بر او فرو فرستاد و آن اسماء را به او تعليم داد.
حضرت زكريا هنگاميكه اسامي محمد(ص)، علي(ع)، فاطمه(س) و حسن(ع) را ياد مي‏كرد، اندوه و ناراحتي‌اش بر طرف مي‏شد و گرفتاريش از بين مي‏رفت. امام هنگاميكه از حسين (ع) ياد مي‏كرد، بغض گلويش را مي‏فشرد و مبهوت مي‏شد. به همين دليل روزي از خداوند سبب اين اندوه و ناراحتي را جويا شد و گفت: بارالها! چرا وقتي آن چهار نفر را ياد مي‏كنم، آرامش مي‏يابم و اندوهم بر طرف مي‏شود، اما وقتي حسين را ياد مي‏كنم، اشكم جاري و ناله‏ام بلند مي‏شود !؟

خداي تعالي او را از داستان شهادت امام حسين (ع) آگاه كرد و فرمود: «كهيعص‏»! «ك» نام كربلا و «ه» اشاره به كشته‌ شدن عترت طاهره دارد. «ي» اشاره به نام يزيد دارد كه بر حسين (ع) ظلم كرد و «ع» اشاره به عطش و تشنگي آن امام و «ص» نيز نشان صبر و مقاومت ايشان است.

بنوش ای پرنده زیبا، این آب زلال از آن توست.

بنوش و قطره ای هم برای نوگلانت ببر که آنان در انتظار تو اند.
بنوش ای پرنده زیبا، که گلویت سخت خشک شده است.
بنوش ودرآب غوطه ورشوکه گرما،سخت تو را آزرده است.بنوش وگرمای پرواز را به این آب خنکابخش.
زخمی که نیستی؟اگر هستی بگو تامرهمی گذارمت،تا که دیگر جراحتی نماند، آخر زخم و تشنگی ما را بسیار می آزارد.

ما وارثان تشنگی هستیم و غصه داران زخم.

تو را بخدا هرگاه سیرآب شدی،مثل دیگران مباش،آنهاییکه بما خرده میگیرند ازغصه دار بودنمان، بر زخمهای عزیزمان.
تو را بخدا اگر ازبالای خانه ای به پرواز گذشتی ودیدی عده ای سینه زنان میگویند العطش،به آنها طعنه نزن.شاید خودت دوباره روزی تشنه شوی.امااگر طعنه زدی وتشنه شدی ماآب برتو نخواهیم بست.

....ای پرنده زیبا، در لانه ات به انتظار تو اند ، آب را بنوش و یا حسین بگو و برو....منتظرشان مگذار که انتظار بسی سخت است.....

شخصي بنام ريّان بن شبيب در نخستين روزهای  ازماه محرم محضر حضرت رضا عليه السلام شرفياب شد و آنحضرت درباره اهميت عزاداري در ماه محرم و مصيبت سيد الشهداء واشك ريختن بر آن حضرت مطالبي فرمودند كه برخي از فرازهاي اين حديث شريف را در ذيل مي آوريم:
«يابن شبيب! ان المحرم هو الشهر الذي كان أهل الجاهلية يحرمون فيه الظلم و القتال لحرمته فما عرفت هذه الأمه حرمه شهرهاو لاحرمه نبيها لقد قتلوا في هذا الشهر ذريته وسبوا نساؤه»....
«اي فرزند شبيب! همانا محرم همان ماهي بود كه مردمان زمان جاهليت ظلم وكشتار را در آن ماه بخاطرحرمت آن ماه حرام كرده بودند. پس اين امت حرمت محرمش وحرمت پيامبرش را نشناخت. در اين ماه ذريه پيامبر را كشتند و زنان خاندانش را اسير كردند»...

«....يابن شبيب ان سرّك ان تكون معنا في الدرجات العلي من الجنان فاحزن لحزننا وافرح لفرحنا و عليك بولايتنا فلو ان رجلا احب رجلا لحشره الله عزوجل معه يوم القيامة.»
«اي فرزند شبيب اگر ترا خوشحال مي كند اينكه دردرجات بالاي بهشت همراه ما باشي پس بخاطر حزن ما اندوهگين باش و براي شادي ما شادمان باش و برتوباد ولايت ما پس اگر كسي سنگي را دوست بدارد خداي عزوجل او را در روز قيامت با آن سنگ محشور خواهد كرد.»

بازاین چه شورش است که درخلق عالم است/ باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین / بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو / کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب / کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست / این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست / سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند / گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین نور مشرقین / پرورده‌ ی کنار رسول خدا حسین

سلام من به محرم، به غصه و غم مهدی / به چشم کاسه خون و به شال ماتم مهدی

من مات علی حب آل محمد مات شهیدا

 و من مات فى بغض آل محمد مات ميتة جاهلية

شاید این بار نوبت ما باشه انقدر راحت روزامونو شب و شبامونو روز نکنیم
از  آدمایی که از کنارمون میگذرن راحت نگذریم،شاید فرصتی باشن واسه تولد دوبارمون

شیعیان عیدتان مبارک باد

واژه «عيد» به معناي رجوع و برگشتن است و «قربان» به معناي قرباني يا هر آن چه با آن بر پروردگار، تقرب جويند. از اين رو، مي توان عيد قربان را به معناي بازگشت انسان به مقام تقرّب الهي دانست. اين مقام در سايه مبارزه با هواهاي نفساني و در پرتو تهذيب، خودسازي و بهره وري از فرصت هاي ناب به دست مي آيد.
زايران خانه خدا که پس از تحمّل مرارت هاي بسيار و پرهيز از آلايش هاي دنيوي، اينک به منزل گاه آخر رسيده اند، و نيز مردماني که اين روز را از روزهاي ويژه الهي مي دانند، عيد قربان را جشن مي گيرند.
در اين روز، مردمان مسلمان، با بزرگ داشت خاطره ابراهيم و اسماعيل و با درس آموزي از ايثار تأثيرگذار آن دو بزرگ مرد يکتاپرستِ تاريخ، بار ديگر با نهيب بر انديشه هاي خويش، باورهاي خود را به ستيز با خودخواهي ها و منيّت ها مي فرستند، تا در پيکار اصلي با هواهاي نفساني ـ که به جهاد اکبر تعبير شده ـ پيروز ميدان باشند.

اینروزها هرجایی عکس حرمت را میبینم.

اسمی از مشهد میشنوم،

اصلا یادی از تو که میشود.

بعض ميکنم. دلم تنگ ميشود…

و هوایی میشوم. که پربگیرم

برا‌يت … برای آمدن به حریم حرمت

و آرام شدن

لبریز شدن از تو

و نزدیک‌تر شدن به خدا

بطلب که مشتاقم

که دلم حرم میخواهد

کاش اگر پایم راهی نمیشود دلم راهی شود

راهم ميدهی مولا؟...

"انا لله و انا الیه راجعون"

با نهایت تاسف و تاثر درگذشت پدر بزرگوار ِ دوست و برادر عزیزمان فرهاد را به وی و خانواده محترمشان تسلیت عرض نموده و از خداوند منان برای ایشان و نزدیکان آن فقید سعید صبر جلیل خواستاریم. ان شاءالله با ائمه اطهار همنشین گردد...

ما ز بالاییم و بالا می رویم

ایشان پس از تحمل درد فراوان بیماری٬ صبح امروز مصادف با ماه مبارک ذی الحجه و همزمان با شروع اعمال حاجیان٬ جان به جان آفرین تسلیم کرد.

مراسم تشییع فردا ۴شنبه ۴/۹/۸۸ ساعت ۹ صبح از مقابل منزل آن مرحوم برگزار میگردد.

مجلس یادبود جمعه ۶/۹/۸۸ از ساعت ۱۵:۳۰ الی ۱۷ در مسجد احمدیه به آدرس نارمک٬ خیابان دکتر آیت٬ بالاتر از چهار راه سرسبز٬ سمت راست برگزار میگردد.            

«تولد دجال آخرالزّمان»
خبری که اکثر رسانه ها و خبرگزاری های دنیا را تحت تأثیر خود قرار داد٬ جعلی است

اين نوزاد در چين به دنيا آمده و سپس توسط يك صهيونيست به مبلغ كلاني خريداري و به فلسطين اشغالي منتقل شده است.

درحالیکه چندی پیش به نقل از یکی از دانشمندان دینی کشور خبر باقی ماندن "فقط 5 نشانه ظهور" منتشر شد٬ خبر تولد نوزادی عجیب الخلقه اسرائیل را فراگرفته است .
به گزارش البرز برخی منابع صهیونیستی با انتشار تصاویری از این کودک عجیب الخلقه٬ از وی بعنوان اصلی ترین علامت آخر الزمان یاد میکنند.
این خبر یکی از چندین ترفندی است که سران سازمان های مخفی یهودی برای به دام انداختن و نابودی همه قوای مسلمانان و خنثی کردن ظهور منجی به کار گرفته اند.

طيّ روزهاي گذشته، خبري با عنوان «تولد دجال آخرالزّمان» از به دنيا آمدن كودكي عجيب الخلقه در سرزمين‌هاي اشغالي فلسطينيان خبر داد. كودكي كه تنها يك چشم دارد و چشم سمت چپش روي پيشانيش قرار گرفته است. در اين اخبار تلاش شده اين كودك، دجال، فتنة آخرالزّمان معرفي شود.آنها سعي كرده‌اند اين نوزاد را يهودي و منطبق با اخبار دجال در كتب دين اسلام و مسيحيت معرفي كنند.

متأسفانه کم کاری مسلمانان و انتظار غلط ما که همچنان منتظر اتفاق خاصی هستیم تا شاید با آن همراه شده و شروع به تحقیق و تبلیغ نماییم٬ باعث شده تا دشمنان قسم خورده منجی با نهایت دقت در حال تحلیل آیات و روایات و عملیاتی کردن خواسته ها و اعتقادات خود باشند.

::ادامه مطلب::

"شهادت جواد الائمه (ع) را به ساحت مقدس بقیة الله الاعظم (عج)
و ولی نعمتمان امام رئوف (ع) تسلیت عرض می نماییم"

معتصم، خلیفه عباسی و جعفر، پسر مأمون، سمی را در انگور تزریق کردند و برای ام فضل دختر مأمون و همسر امام جواد "علیه السلام" فرستادند. ام فضل نیز آنرا در میان کاسه ای گذاشت و جلو امام جواد نهاد و از آن انگور بسیار توصیف کرد. سرانجام آنحضرت از انگور خورد و طولی نکشید که آثار سم را در خود احساس کرد. در همانحال ام فضل پشیمان شد و گریه کرد. حضرت به او فرمود: «چرا گریه میکنی؟ اکنون گریه تو سودی ندارد. اینرا بدان که به سبب این جنایت، به چنان دردی مبتلا میشوی که هرگز علاج ندارد و چنان به تنگدستی افتی که جبران پذیر نباشد». بر اثر فرمایش آنحضرت، ام فضل به دردی بیمار شد که همه اموالش را در راه معالجه آن مصرف کرد، ولی سودی نبخشید و با نکبت بارترین وضع به هلاکت رسید. برادرش جعفر نیز درحال مستی به چاه افتاد و جسد بیجانش را از چاه بیرون آوردند.

:: ادامه مطلب ::

غسل کند
و وضو بگیرد
و چهار رکعت نماز گذارد
و در هر رکعت
حمد یک مرتبه،
قل هو الله احد سه مرتبه
و معوذتین(ناس و فلق) یک مرتبه
پس استغفار کند هفتاد مرتبه
و ختم کند استغفار را به لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم
پس بگوید  یا عزیز یا غفار اغفرلی ذونوبی و ذنوب جمیع المومنین و المومنات فانه لا یغفر الذنوب الا انت

اشتباه از من بود... تمام روز منتظرت بودم و وقتی خوابم برد پیدایت شد. تمام هفته چشم به راهت نشستم.ماهها نگاه به ساعت کردم اما درست همان موقعی که در فکرت نبودم   آمدی...!       

 با همه اینها من ندیدمت اما در و دیوار.گلدانها.پرده ها.همه می گویند اینجا بودی.. آنها دروغ نمیگویند   من اشتباه می کنم...

محبوب من! می شود روزها را با فراموشی شب کرد... می شود شبها را در حوالی هوایت به صبح رساند... می شود سالها انتظار را با نیم نگاهی به پایان برد...  ترا نجستن از عمر رفته را چگونه حل کنم؟؟؟!!!

محبوب من! روزها عمر من است که می رود.نه تو اینگونه می خواهی نه من... پس نگاهی کنی کافی است